นักโทษลูกหนังตลอดชีวิต (แวเดร์ สาคอ)

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป Go down

นักโทษลูกหนังตลอดชีวิต (แวเดร์ สาคอ)

ตั้งหัวข้อ  YALA_18 on Sat Apr 16, 2011 9:33 pm

ข้อมูลจาก http://www.siamsport.co.th/Column/110416_097.html คอลัมน์ : คลุกวงในบอลไทย โดย.. ปูเป้

ผมเข้าไปอ่านกระทู้ในเว็บไซต์ ไทยแลนด์สู้สู้ เว็บบอร์ดฟุตบอลไทยที่ได้รับความนิยมจากแฟนลูกหนังไทยพอสมควร เห็นกระทู้หนึ่งแล้วรู้สึกเศร้าใจจนต้องนำมาเผยแพร่ต่อในคอลัมน์นี้

ผมไม่แน่ใจว่าแฟนบอลรู้จักชื่อของ "แวเดร์ สาคอ" มากแค่ไหน แต่ถ้าเป็นคนที่ติดตามฟุตบอลไทยทุกระดับมาโดยตลอดคงยังจำเหตุการณ์เมื่อวันที่ 4 ต.ค.52 ในการแข่งขันฟุตบอลลีกภูมิภาค รอบมินิลีกระหว่าง เลย กับ นราธิวาส ได้เกมนั้นหัวหอกนราธิวาส ที่ชื่อ แวเดร์ สาคอ โดนใบแดงไล่ออกจากสนามโทษฐานใช้มือตวัดไปที่บ้องหูของผู้ตัดสิน

หลังเกมจบลงคณะกรรมการจัดการแข่งขันฟุตบอลลีกภูมิภาค มีการพิจารณาโทษแวร์เดร์ ไม่ให้เข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลในทุกรายการของประเทศนี้ ตลอดชีวิต!!

โทษของการทำร้ายผู้ตัดสิน ถูกกำหนดไว้แบบนั้น และความผิดก็ชัดเจนตามหลักนิตินัยครับ แต่ตามหลักมโนธรรม ความเห็นอกเห็นใจ ในแบบสังคมไทยเคสนี้มีข้อคิดให้น่าเห็นใจ น่าจะได้รับการพิจารณาลดโทษหรือรับอุทธรณ์พอสมควรครับ

ผู้ที่โพสต์เรื่องราวของ แวเดร์ สาคอ บรรยายให้ฟังว่า แม้แวรเดร์จะไม่ใช่นักเตะที่โด่งดังเป็นที่รู้จักมากมายในระดับประเทศ แต่ระดับท้องถิ่นเขาคือดาวรุ่ง ซูเปอร์สตาร์ชาวบ้านคนหนึ่ง

แวเดร์ เกิดที่อำเภอ รือเสาะ จ.นราธิวาส พื้นที่สีแดงที่มีเหตุระเบิดไม่เว้นแต่ละวัน เขาเริ่มเล่นกีฬาด้วยการเล่นตะกร้อ ก่อนจะหันเหมาเล่นฟุตบอลเริ่มจากระดับตำบล อำเภอ และสุดท้ายติดทีมนราธิวาส เข้าแข่งขันฟุตบอลโปรลีกเมื่อ 5-6 ปีที่แล้ว ก่อนจะโชว์ผลงานจนก้าวไปติดทีมกอและพิฆาต ทำศึกดิวิชั่น 1 เมื่อปี 2007 และลงเล่นให้ นราธิวาส หลังจากตกลงมาอยู่ดิวิชั่น 2

ปี 2008 แวเดร์ ฉายแววกองหน้าระดับอัจฉริยะเมื่อยิงประตูในลีกดิวิชั่น 2 ไปถึง 11 ประตูจนนำโด่งเป็นดาวซัลโวพร้อมกับคว้ารางวัลกองหน้ายอดเยี่ยม หากไม่เกิดเหตุการณ์นั้นขึ้นเขาคงเป็นอีกหนึ่งนักเตะจากภาคใต้ที่น่าจับตามอง

หลังโดนโทษแบนห้ามเล่นตลอดชีวิต เหมือนฟ้าผ่าลงกลางใจของแวเดร์ ฟุตบอลที่กำลังจะเป็นอาชีพเลี้ยงตัวเองและครอบครัว รายได้อันตธานหายไป แต่หัวจิตหัวใจที่รักฟุตบอลก็ยังไม่ยอมหยุด เขายังเพียรพยายามที่จะขี่มอเตอร์ไซค์ที่เพิ่งจะถอยมาใหม่ เสี่ยงตายฝ่าสถานการณ์ไฟใต้ที่คุกรุ่นด้วยเสียงระเบิด จาก อ.รือเสาะ ผ่านแถวๆลาโละสมรภูมิเดือดไปซ้อมบอลกับเพื่อนร่วมทีมนราธิวาสไม่หยุดหย่อนด้วยใจหวังว่าจะมีโอกาสได้รับความเมตตาให้กลับมาเล่นฟุตบอลอีกครั้ง พร้อมกับใช้เวลาว่างสอนฟุตบอลให้กับเด็กๆแถบนั้นแบบไม่คิดเงิน คิดทองอะไร

เหมือนเคราะห์ซ้ำกรรมซัด เงินเดือนจากการเล่นฟุตบอลก็ไม่มีผ่อนมอเตอร์ไซค์ รถที่เพิ่งซื้อมาก็ถูกไฟแนนซ์ยึด ต้องหันมาใช้พาหนะสองล้อคู่ชีพคันเก่าๆเพิ่มความเสี่ยงในชีวิตมากขึ้น

วันนี้กำลังจะเข้าสู่ปีที่สอง ของการถูกลงโทษเขาทำหนังสืออุทธรณ์มายังสมาคมฟุตบอลแต่เรื่องก็เงียบหายเคยไปดักรอพบ คุณวิมล กาญจนะ ประธานลีกภูมิภาคถึงสนามบินสุราษฏร์ธานี เมื่อคราวไปเยือนปักษ์ใต้เพื่อขอความเห็นใจ ก็ไม่มีอะไรคืบหน้า...ชีวิตวันนี้ของแวแดร์ จึงอยู่แบบสิ้นหวังเพียงเพราะความผิดครั้งเดียว ทั้งๆที่อายุขนาดเขาควรจะมีอนาคตในวงการฟุตบอลไทยได้อีกหลายปี

ผมเข้าใจนะครับว่าผิดก็คือต้องผิด โทษก็คือต้องรับโทษ ตามหลักนิติศาสตร์ แต่หากเรามองในแง่ของรัฐศาสตร์วันนี้ปัญหาภาคใต้กำลังเป็นปัญหาใหญ่ของสังคม ฟุตบอลเป็นแสงสว่างเล็กๆที่จะทำให้ทั้งคนเล่น คนดูใน 3 จังหวัดภาคใต้มีความสุข

นักฟุตบอลคนหนึ่งเขาก็หวังอยากจะได้รับความเห็นใจ ได้รับการให้อภัยจากสังคม หากเราหยิบยื่นให้เขาได้จะไม่ใช่เป็นแค่การคืนน้ำใจให้นักเตะคนหนึ่งเท่านั้น แต่ยังเป็นน้ำทิพย์ชโลมจิตใจให้ชาวใต้อีกนับพัน นับหมื่นคน

นักโทษฆ่าคนตาย โดนตัดสินประหารชีวิต ยังอุทธรณ์ได้ ยังได้รับการลดหย่อนผ่อนโทษ แต่สำหรับนักฟุตบอลคนหนึ่งที่ทำผิดพลาดในชีวิตแค่ครั้งเดียวเขาจะไม่มีโอกาสได้รับการให้อภัยเชียวหรือครับ ถ้าคิดว่าเป้าหมายของการลงโทษเพื่อให้หลาบจำ ผมว่าแค่นี้เขาก็จำไปจนตายแล้ว

ไม่ใช่วงการฟุตบอลไทยไม่เคยมีเรื่องอย่างนี้เกิดขึ้น ไล่ชกกรรมการก็มีบ่อยๆกระทืบผู้ตัดสินก็อย่างที่เห็น ถึงขนาดไล่ยิงเชิ้ตดำเราก็เจอมาแล้ว แต่ผู้คนเหล่านั้นไม่เห็นต้องถูกจองจำตลอดชีวิตเลย หรือเพราะพวกเขามีแบ็กดี

ฝาก คุณวิมล กาญจนะ, คุณวรวีร์ มะ(กระผม)ดี ได้ลองเก็บไปทบทวนสักนิดเถอะครับ ว่ามีทางไหนบ้างที่เราจะทำให้ครอบครัวฟุตบอลไทยอบอุ่น ด้วยการให้อภัยต่อกัน หากหยิบยื่นน้ำใจให้กันได้ ผมว่าไม่ใช่แค่วงการฟุตบอลไทยจะได้ประโยชน์อย่างเดียว...บางทีมันอาจจะมีผลไปถึงภาคสังคม ที่คนใต้ก็จะได้รับรู้ว่าพวกเขายังได้รับความเป็นธรรม ยังได้น้ำใจจากคนไทย ปัญหาต่างๆที่กำลังคุกรุ่นอาจจะคลี่คลายไปด้วยก็ได้...ลองใช้หัวใจพิจารณาดูละกันครับ

YALA_18
Admin

จำนวนข้อความ : 765
Join date : 29/07/2009

ขึ้นไปข้างบน Go down

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป ขึ้นไปข้างบน


 
Permissions in this forum:
คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ